Storythai

คอนเสิร์ตอาราชิใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว
บัตรก็มีให้จอง ให้ซื้อกันมาหลายวันแล้ว
วันเสาร์นี้ ไทยทิกเก็ตมาสเตอร์ก็จะเปิดให้จองแล้ว
โก๋ยังหาเงินได้ไม่ถึง3พันเลย จะทำไงดีเนี่ย?!!

ความจริงเงินน่ะ แอบเตรียมไว้แล้วล่ะ
แต่สิ่งที่มาถึงก่อนวันจองบัตรน่ะ
คือ บิลค่าโทรศัพท์ที่โทรไปอินเดีย ....

ให้ตายเถอะ!! นอกจากเป็นประเทศแบ่งชนชั้นแล้ว
ยังไม่มีโปรโมชั่นสำหรับโทรทางไกลระหว่างประเทศด้วย
นาทีละ20-30บาท แพงกว่าโทรไปอลาสกาอีกนะนั่น

และแล้ว 2400 บาท ของโก๋ก็หายวับไปจากบัญชี
T^T
อาราชิจ๋า โก๋จะมีบุญได้ไปดูคอนเสิร์ตมั้ยเนี่ย

ถ้าวันนั้นหนีออกไปตั้งแต่ตี4ก็คงจะดี
จะได้ไม่ต้องมาเสียใจที่ไม่ได้เจอ
เฮ้อ~ น่าจะเกิดมาเร็วกว่านี้เนอะ



ช่วงนี้คุณครูทั้งหลายก็ประกาศคนตกแล้ว
โชคยังดีที่โก๋ยังไม่มีตกซักวิชา
แต่คะแนนเท่าที่คาดการณ์คงดูไม่ดีเท่าไหร่
คาบเส้นไปแล้วหลายล่ะ เหอๆ

และหลังจากที่ไม่ตั้งใจเรียนจีนมานาน
ตอนนี้ก็พยายามปรับปรุงตัวเองแล้ว
ไม่รู้ว่า เพิ่งคิดได้รึไง? 55+

เมื่อคืนก่อนจะไปนอนบังเอิญไปเจออะไรดีๆเข้า
คลิปงานแถลงข่าวทัวร์คอนเสิร์ตของอาราชิที่ไต้หวัน
และนั่นเอง คือ จุดพลิกผันของชีวิต!!

มัตสึโมโต้คุงพูดภาษาจีน!!
รู้ถึงความพยายามของอาราชิเลยล่ะ
ตอนที่โอจังพูดภาษาไทยก็ว่า เจ๋ง แล้ว
คราวนี้เจอจุนพูดภาษาจีน .... โก๋อึ้งอ่ะ พูดไม่ออกเลย
รู้สึกผิดมากๆ ที่ตัวเองไม่ตั้งใจเรียน
ต่อไปนี้จะพยายามปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นนะ
จะพยายามไปพร้อมกับอาราชิ^^

เชิญดูคลิปได้เลยคับ




เมื่อวันก่อนได้คุยกับพลอย
คุยกันตั้งแต่สามทุ่มกว่าๆ วางสายไปตอนตีสอง
คุยกันนานมากๆ หลังจากที่ไม่ได้คุยกันหลายเดือน

ช่วงนี้พลอยมีปัญหากับแฟน ความจริงก็ไม่ได้ทะเลาะอะไรกัน
แต่เป็นเพราะความห่างเหินมากกว่า แฟนพลอยงานเยอะ
เค้าไม่ค่อยมีเวลาให้พลอย พลอยน้อยใจแต่ก็ปากแข็ง
แล้วด้วยความที่เรากับแฟนพลอยมีอะไรหลายๆอย่างที่เหมือนกัน
พลอยมันก็เลยได้ระบายออกมาเยอะ
คงเป็นเพราะมันรู้สึกเหมือนได้คุยกับแฟนมันล่ะมั้ง

สำหรับเราแล้ว กลับรู้สึกแย่ลง
เพราะสิ่งที่แฟนพลอยทำ ก็เหมือนกับสิ่งที่เราทำ
สิ่งที่พลอยเป็น ก็คงไม่แตกต่างไปจากตู่
เหมือนได้มองเห็นผ่านกระจกเงา

และการที่ได้คุยกับพลอย ก็ทำให้เราได้สติ
ความรู้สึกน้อยใจของตัวเอง ก็เปลี่ยนเป็นความเข้าใจ
แต่สิ่งที่เราควรจะทำ ไม่ใช่การเอาใจพลอย
แต่มันคือ การเอาใจใส่ตู่ต่างหาก

เราดีกันแล้วนะตู่^^

แต่ไม่รู้ตอนนี้เพื่อนเราจะเป็นยังไงบ้าง?



พรุ่งนี้นู๋ก็จะไปสวิตฯแล้ว
ขึ้นเครื่องที่สนามบินดอนเมือง ไฟท์เวลา5ทุ่ม
ดึกไปไหมน่ะ? เหอๆ
แต่เราตั้งใจไว้แล้วนะว่า ยังไงก็จะไปส่งให้ได้

เพราะแกคือเพื่อนที่อยู่ข้างๆเรามาตลอด

อาจมีบางครั้งที่แกอาจทำตัวไม่มีเหตุผล
อาจมีบางครั้งที่เราเอาแต่ใจตัวเองเกินไป
แต่ทุกๆครั้ง ที่เรามีปัญหา แกก็จะพยายามรับฟัง
แม้ว่า บางทอปิคแกจะไม่ว้อนท์ที่จะฟังก็เหอะ

เราไม่ใช่ว่า เพิ่งจะมารู้สึกอะไรตอนนี้หรอกนะ
แต่ช่วง2เดือนที่ผ่านมา เหมือนเราทำปรับตัวได้บ้างแล้ว
เราพยายามยอมรับความจริง และก็ทำใจมานานพอสมควร
แกก็ไปแค่ปีเดียว เดี๋ยวแกก็ต้องกลับมา
ใช่ว่า .... เราสองคนจะไม่ได้กลับมาเจอกันอีกซะหน่อย

ใช่มั้ย? เกรซี่
ถ้าไม่มีแกอยู่ .... ก็ไม่มีเครซี่
ถ้าไม่มีแกอยู่ .... ก็ไม่มีใครมาโวยวายเป็นคันไซ
ถ้าไม่มีแกอยู่ .... ทอปิดอาราชิของเราก็ไม่มีความหมาย
ถ้าไม่มีแกอยู่ .... ไม่ว่าจะเป็นกึง โช โทมะก็เป็นเรื่องธรรมดา
ถ้าไม่มีแกอยู่ .... เสียงเรียก "โก๋ โก๋ โก๋" ก็คงน้อยลง

มันไม่ใช่ปัญหาหรอกนะ
เรารู้ว่าแกเป็นห่วงเรามาก ทั้งเรื่องสุขภาพและเรื่องคิดมาก
เราสัญญาว่า จะดูแลตัวเองให้ดีกว่านี้
แกเองก็ดูแลตัวเองดีๆล่ะ

เราอาจจะเหงา เราอาจจะเศร้า
แต่คนที่อยู่แสนไกลอย่างแกคงจะเป็นยิ่งกว่า
Anyway~ Gambatte ne~

รักแกเว่ย*เดื่อย



ตอนนี้ชอบเพลง Aozora pedal มากๆเลย
หลังจากที่ได้ดูพีวีและไลฟ์ไปแล้ว
ฟังแล้วคิดถึงเพื่อนๆชะมัดเลย
"คิดถึงแก นู๋"
เดี๋ยวจะหามาลงได ก่อนเปลี่ยนเป็นแฮปจุนเต็มตัว



รูปเมื่อชาติก่อนเห็นจะได้
แต่รูปนี้แกน่ารักนะเว่ย หะๆ

P@tOnGk0 : If you're always here, I'd not know how hard it be

PS : Thanks God
มิสนู๋ เฟิร์น พลอย กี้
มิสเพื่อนๆ
มิสกมล เจเคเอส ห้องหก
มิสแบนด์
มิสพี่ๆ
มิสพี่วิ พี่เก๋ พี่เดือน พี่ปุ๋ย
มิสน้องๆ
มิสน้องดาว แป้ง จิน
มิสอาราชิ
มิสน้องน้ำเต้าหู้
~No matter how far we're friend~





.opacity1 {filter:alpha(opacity=50)} .opacity2 {filter:alpha(opacity=100)}